Las locas aventuras de Fura (el ultimo macarra sentimental)

Lembranzas de Praia do Forte

Lendo a bitácora de Martin Pawley "Dez boas razóns para achegarse até Pamplona", na que manifesta o seu desexo de viaxar a Rio de Janeiro pra coñecer un Brasil distinto, venme a memoría os paisaxes e a xente de Bahía.
Se de verdade queres sabe-lo que é aquel país e as suas xentes, non teñas medo a percorrer as rúas da zona vella po-lo serán, ben perto do Peruleiro, e poderás disfrutar das batucadas, cun ritmo frenético marcado por trinta ou máis tambores; senta a tomar unha cervexa fría namentras escoitas e aprende dos sonidos (é gratis). Po-la noite, achégate ate o local do "Pirata" e cando estés na porta e vexas que no interior és ti o único branco, non teñas medo; colleráche da man unha garota e bailarás ate non ter forzas, ouvindo como canta o camareiro ate quedar afónico; entón poderás escoitar como canta o Pirata namentras descansas e metes na gorxa duas o tres caipirinhas. Lembrará-lo pra sempre, e ademáis e gratis.

Cando xa non teñas forzas, colle o autobús que te levará a Praia do Forte. Farás unha alegre viaxe coa xente do pobo. O chegar, percorre a suas finas areas a luz inmensa da lúa, a procura de non tropezar coas miles de tartarugas que están a desovar. Iso sí, no camiño a casa, en medio de cocoteiros, procura ir ben espabilado pra non deixar a seseira por culpa da balística dos cocos. Chegarás a tempo de almorzar abundante froita fresca e zumes e pescado, na compaña dos camareiros, que estarán ledos de contarche as suas fazañas a espera do teu turno de lles contares unha bonita historia da túa terra. Non teñas medo,escoitaranche atentos porque son boa xente e nin sequera che cobrarán.

Ao te levantare, mergúllate coa xente do porto a espera do ferry que te leverá a percorrer as moitas e fermosas islas que abundan nas verdes augas da costa. Poderás coñecer xente interesante; coma Guido, un italiano que fai moitos anos que vive soio coa súa dona nuha isla, vendendo ous seus cadros e máis o pescado que él mesmo arrinca das fértiles augas. Se tes algo interesante que contar, deixaráche quedar un ou dos días con eles. Non teñas medo, tamén é gratis. Xa volverás a terra outro día, que alí o tempo camiña moi ledo.

E cando estés de volta na túa terra, en canto Martin Pawley se lle dé por falar das xentes do Brasil, poñeráseche a pel de galiña e a ialma melancólica e morriñuda.

A túa saúde, Martin. E a de todo-los brasileiros.

URL de trackback de esta historia http://pacotilla.blogalia.com//trackbacks/10653

De: Martin Pawley

Fecha: 2003-08-19 09:34

Con descricións así, o desexo convírtese en necesidade, Fura!

De: Wilmer

Fecha: 2003-08-19 23:12

Lugar otimo, porém turístico demais... acho que nem tem Igreja Universal. Ainda enchem de lama as ruas quando chover?

De: Fura

Fecha: 2003-08-21 05:02

Calquera non ten gañas Martin. Eu xa fai un tempo que estou a percura da oportunidade.

De: Fura

Fecha: 2003-08-21 05:07

Cecais Wilmer. Mais eu son ainda dos que coido que a ialma dun lugar, manque sexa turístico, sorde tan soio con rasca-la cuberta que o envolve. Somentes percísase ter sensibilidade e apertos os sentimentos. En Praia, e por ende en Bahía, ainda se fala o idioma universal: a amizade.

Lembranzas de Praia do Forte

Referencias (TrackBacks)

Comentarios

Otras historias

Traducible a gringo y granbritánico

Historias de Fura

Echa una ojeada