Les confesaré un secreto: desde hace mucho tiempo no dejo que me corte el pelo un peluquero. Y no es que no me guste su labor profesional o que sea un obseso de la figura femenina. No; no es eso. Sencillamente hay una cosa que detesto de las peluquerías de hombres: el cabrón que te corta el pelo no se limita a concentrarse en su digna labor,no señor, además pretende en media hora darte una serie de conferencias sobre temas sumamente trascendentes y dispares; tanto les sirve la guerra de Irak como la desaparición de especies amazónicas: ¡¡ saben de todo !! Y tú allí, atrapado sin poder escapar, con el cesped a medio segar.
La última vez que me ocurrió ( y aún estoy traumatizado con el episodio)fue en una urgencia capilar de mi hermano, que en un momento de debilidad me convenció para que le acompañase, y ya que estábamos allí, pues nada, a cortàrmelo también. Que terrible error. Me tocó a mí primero; el tío se fue a mear antes (a saber que más hizo con la manos), apagó la colilla al lado de mis narices, me estudió fijamente y se dirigió primero a mi hermano, que estaba sentado en un sillón cercano:
/¿En que trabaja usted?/ le preguntó
/Soy inspector de hacienda/ contestó J.
¡Tuché! Jeje Ha estado rápido de reflejos mi hermanito, pensé, y le guiñé un ojo.
/Graso error, amigo mío, GRASO ERROR/ afirmó con solemnidad. Pero el tipo no se daba por vencido; me miró a los ojos a través del espejo y repitió idéntica pregunta.
/Estoy en el paro/ contesté.
Maaaaaal, muy mal. Un autèntico capullo que soy. Ahora le había abierto sin querer un amplísimo espectro de posibilidades dialécticas. Ya no tenía remedio. El tipo sonrió y yo ya sabía que estaba perdido:
/Hombre....de eso se mucho....y mire que sé hacer cosas. Por ejemplo, soy AQUAROFILICO (sic)/
/Coñooo...¿y eso que és? pregunté estúpidamente/
/Pues que entiendo mucho de la calidad del agua, hasta tengo una pecera con peces. Y también me gustan mucho los animales, soy ZOOFIL.... ZOOFIL....bueno, soy Canaricultor/
Y así treinta largos minutos de tortura. Y a mi hermano por si acaso ni le dirgía la palabra.
En cambio, ayer estuve con mi peluquera habitual. Que distinto. Para empezar me dice:
/Le veo cansado, ¿preferiría un suave masaje con los dedos en el cuero cabelludo mientras le lavo el pelo, o prefiere una tranquila conversación intrascendente?/
Cerré los ojos y sonreí ¡Eso es ciencia! Ella supo inmediatamente interpretar mi silencio y comenzó a aplicarse con dulzura digital en el ático de mis ideas.
/Ya que estamos, ¿podría poner la música un poquito más baja?/
2004-04-22 | Lo dice PaCotilla a las 01:00 | 22 Comentarios | #
Coño Martin.....xa pensei que se refería a que se sobaba o cabelo coas suas propias marcas digitais. Non probei co a autocortadora; e dí vostede que e moi gratificante??
Xa Vendell. A cuestión e que fai vostede despois de moito medrado....¿vai a peluquería de homes ou de mullleres? ¿Ou prefire a automutilación capilar coma o noso apreciado Martin?
No. Si entiendo que se corten ustedes solos el pelo, pero me tiene intrigado eso que decía Martin que que disfrutaba con la experiencia. A ver si va a existir el onanismo capilar y yo no me he enterado.
Es lo que tiene la vida moderna. Las mujeres ya no quieren ser princesas y cuatro hombres como ustedes se dedican al vicio solitario de mangonearse solitos la_tapa_la_delco.
Fura, coa experiencia de cortarse o pelo a un mesmo pasa como coas cosquillas, que non pode describirse con palavras. Faga a proba, xa verá. Advírtolhe, iso si, de que para ser verdadeiramente liberador ten que verse até o nacemento do pelo coma quen di.
Unha precisión final: El Pez e máis eu somos deses que o cortamos sabendo que logo nos medra. Porén, hai quen se rapa para disimular o inevitável...
Neses casos un tamén pode facer como Anasagasti e Gayoso-o-de-Luar, tensar os cabelos de parte a parte para que cubran a maior cantidade de cráneo posível...
Quiten o til dese ónde do comentario 16. Todos os que saben escribir "buen gallego" conhecen perfeitamente esa regra tan sinxela e práctica que di que os pronomes interrogativos non levan acento gráfico nas interrogativas en estilo directo pero si nas de estilo indirecto. Chupao, vaia.
A ver, que mais dun vai pensar que son calvo; e non e certo. De feito (digo para os que me teñan envexa) para peinarme pola mañá, teño que facé-lo proxecto pola noite.
En canto o de escribir ben.....confórmome con aprender de vostede amigo Martin, sempre e cando non me mencione os pronomes interrogativos, que so teño unha neurona (e para iso, algo gastada xa).